Deze HiVisit brengt me naar het Gelderse Buren, waar de bijzondere hifi-winkel Audio-Life sinds 2008 is gevestigd in een voormalige melkfabriek aan de zuidelijke rand van dit pittoreske Oranje-stadje. Er is de afgelopen tijd veel gebeurd met het bedrijf. De – sinds kort weer – eigenaar Caspar Bunge, die me op de maandagmorgen dat ik er binnenwandelde enthousiast ontving, vond het een goed idee om de nieuwe stand van zaken te vereeuwigen. Het werd een interessant gesprek, dat behalve over het bedrijf en de spullen die ze er verkopen voorál ging over de liefde voor muziek én de winkelfilosofie van Caspar, en hoe hij die na jaren eindelijk aan zijn diepste eigen visie heeft aangepast.
Eenmaal aangekomen op de bijzondere plek waar Audio-Life is gevestigd – een dubbele unit in een voormalige melkfabriek die nu als bedrijven-verzamel-locatie dient – liep ik tegelijk binnen met een man die Caspar’s buurman (van thuis) bleek te zijn. Hij kwam twee stapels krukjes terugbrengen die hij had geleend voor een thuisconcert. Caspar verontschuldigde zich dat hij eerst even de krukjes moet opruimen, maar toen hij na een paar minuten een kopje heerlijk geurende espresso onder mijn neus schoof, en tegenover me plaatsneemt aan de tafel in de grote luisterruimte die ook als kantoor dient, hief hij zijn armen in een uitnodigend gebaar en riep:” “Wat gaaf dat je er weer bent! De laatste keer was echt lang geleden!”.
Hij had gelijk, dat moet ergens in het najaar van 2015 zijn geweest, toen hij een show organiseerde rond de introductie van de Chord Electronics DAVE da-converter. 11 jaar! We keken elkaar aan en schoten in de lach. “Nou,” vervolgde hij. “Dan wordt het hoog tijd om het te gaan hebben over het heden. Want er is veel gebeurd in de tussentijd. De weg die ik heb afgelegd om te komen waar ik nu ben hoeven we wat mij betreft niet heel uitgebreid te bespreken, want die is al opgetekend in verschillende eerdere HiVisits. Als ik goed geteld heb is dit de vijfde. Volgens mij is het een leuk idee om die historie op de één of andere manier als een soort uitgebreide voetnoot onder dit verhaal te vertellen aan de hand van die vorige Hi-Visits, denk je dat dat lukt?”
Dat zal zeker lukken, maar waar wilde hij het nu dan over hebben? “Ik zou het liefste alleen over muziek praten,” stak Caspar van wal. “Dat is waarom ik hiermee begonnen ben, en waarom ik het nog steeds, of liever gezegd sinds een tijdje wéér, doe. De historie is wél belangrijk omdat die de reis hier naartoe beschrijft, maar een groot deel daarvan is eigenlijk al beschreven. Vandaar dus het idee om de vorige HiVisits als voetnoot met links toe te voegen aan dit verhaal. Artikelen op internet-publicaties hebben de neiging om op een gegeven moment helemaal weg te zakken in de tijdlijn, deels vanzelf natuurlijk, omdat er steeds weer nieuwe content verschijnt, maar deels ook omdat niemand ze op een gegeven moment meer leest omdát ze zijn weggezakt. Dat vind ik eigenlijk best zonde van het werk dat er door iedereen in is gestoken.
Wat ik in historisch opzicht wél nog het vermelden waard vind, is dat ik blij ben dat het Dutch Audio Event het nu zo goed doet. Ik ben er niet meer bij betrokken, maar DAE is voortgekomen uit mijn X-Fi Show, die ik als een soort ‘Bal Des Refusés’ begonnen ben met deelnemers die niet konden meedoen met de toenmalige VAD show. Dat veroorzaakte toen best wel wat deining, maar ik vind dat het echt tot iets heel moois is uitgegroeid. Mijn tip: houd het exclusief, verweef meer live muziek en maak het niet te commercieel.”
Terug naar de essentie nu, via het recente verleden dat tot het heden heeft geleid. “Nadat ik mijn complete bedrijf, dus zowel de winkel als de import en distributie, aan Mafico had verkocht vroegen zij me of ik nog twee jaar als adviseur bij het bedrijf betrokken wilde blijven om de overdracht van activiteiten en klanten zo goed mogelijk te laten verlopen, en dat deed ik met liefde en plezier. Maar toen Mafico er na enige tijd achter kwam dat het uitbaten van een winkel een discipline was die eigenlijk té ver afweek van wat ze verder doen, boden ze me de kans om de winkel nieuw leven in te blazen vanuit eigen ondernemerschap.
Uiteraard greep ik die kans met beide handen aan”, vertelt Caspar met lichtjes in zijn ogen. “Dat was namelijk een prachtige gelegenheid om iets te gaan doen dat ik voorheen wel wilde, maar eigenlijk niet goed durfde: superspecialiseren. Terug naar de essentie van de muziek. Het nieuwe assortiment zou voor ongeveer 80% uit Audio Note gaan bestaan, aangevuld met DeVore Fidelity, Harbeth, Audio Consulting, Falcon Acoustics en Aurender.” Caspar is geen distributeur meer, de merken die hij nu verkoopt zijn ondergebracht bij Mafico Pro en deels bij zijn oud-collega’s Hans Scholten en Peter Vijfvinkel. Caspar is sinds begin 2026 officieel ‘vrij man’ in zijn Audio-Life. Toen hij de winkel terug overnam was het assortiment nog een stuk breder, maar inmiddels is er dus flink ‘gesuperspecialiseerd’. Wat onveranderd bleef is de liefde voor muziek.
Wat me tijdens het teruglezen van de historische tijdlijn aan HiVisits namelijk het allersterkst opviel was hoe extreem veel liefde voor muziek telkens weer uit de verhalen van Caspar naar voren komt. Die rode draad duikt óók weer op tijdens het gesprek voor déze HiVisit. Klanten zijn leuk, de apparaten met hun knopjes en lampjes óók, maar muziek is waar het wat hem betreft allemaal om draait.
Zijn grote passie is het bespelen van de Cello, volgens hem het mooiste en moeilijkste instrument. “Nu ik meer tijd heb kan ik daar ook weer een deel van mijn energie in steken. Ik vind dat geweldig. Saint Sans, Faure, Casals en Bach. Ik leer nog iedere dag.” Daarnaast bezoekt hij niet alleen regelmatig concerten, maar organiseert ze soms ook zelf, een aantal keer per jaar, zowel in de winkel in Buren als bij klanten thuis. En hij combineert dat vaak met interessante demonstraties van nieuwe producten. Bovendien moet je als klant van Audio-Life niet raar opkijken als je bij de aankoop van je prachtige nieuwe apparatuur een paar kaarten voor het Concertgebouw in Amsterdam cadeau krijgt, met de complimenten van Caspar.
“Voor de beste connectie met de muziek kom ik toch steeds weer uit bij Audio Note, waar ik uiteindelijk alle vijf de levels van in huis wil hebben. Audio Note UK welteverstaan, de Japanse Audio Note Kondo versterkers hebben een andere klank. Iets neutraler maar ook analytischer, met een superhoge resolutie. Dat is niet voor iedereen. De huisklank van Audio Note UK trouwens óók niet, heb ik gemerkt, het is maar net waar je naar op zoek bent. Maar ik volg hierin mijn eigen hart en kan daarom maximaal enthousiasme overbrengen op mijn klanten.”
“Het grappige is dat muziekbeleving weliswaar zeer individueel is, maar toch merk ik dat de vele muzikanten in mijn klantenkring niet per se voor een hogere resolutie kiezen, maar eerder warmlopen voor natuurlijke klankkleur en een live beleving. Harmonischen zijn essentieel in de muziekbeleving, die maken de weergave overtuigender, of, zo je wilt: echter. Ik ben op zoek naar homogeniteit en klankkleur en harmonische structuren, en om de beste referentie te hebben bezoek ik graag concerten. Eigenlijk vind ik dat alle hifi-winkeliers dat zouden moeten doen. Je hoeft natuurlijk niet per se die passie voor livemuziek te hebben om een mooie set te kunnen verkopen, maar het helpt mee om dichter bij de essentie te komen. Het is dan de muziek die leidend is, niet het apparaat. Maar ik kom ze helaas niet vaak tegen.”
Het was, meerdere espresso’s verder, inmiddels tijd geworden om de daad bij het woord te voegen. Het gesprek, dat zich
mede door mijn toedoen inmiddels had ontwikkeld tot een wederzijdse lofzang op muziek, verplaatste zich naar de naastgelegen luisterruimte waar een opgewarmde Audio Note set klaarstond. Ik mocht gaan luisteren naar een Audio Note CDT Three cd-loopwerk, dat via een Audio Note DAC3.1x Balanced was aangesloten op een geïntegreerde OTO Phono SE versterker met met zilveren trafo’s, die een set AN-E HE SPE luidsprekers met de blauwe hennep-conus aanstuurde.
De luidsprekers stonden, voor kenners van het merk, een beetje a-typisch opgesteld, namelijk vrij ver naar voren. “De officiële lezing van Audio Note is: Speakers als het kan in de hoeken,” legt Caspar uit. “Dat kan en klinkt geweldig, met name de laagopbouw is grootser. Maar een speaker meer vrij in de ruimte geeft een andere essentie, waarbij het midden zo prachtig naar voren kan komen en de muziek voor zichzelf gaat spreken, of eigenlijk ‘zingen’. Dus…” zo verzekerde Caspar me, “dit gaat ook erg goed. Hoor maar…”
De eerste cd verdween in de topleader van het loopwerk. Kenny Burrell en John Coltrane mochten het spits afbijten. Een opname uit 1963, ouder dan ik dus, en daar stonden ze! De weergave was sneller en directer dan ik thuis gewend ben, en het duurde ongeveer een minuut voor ik me daarop had ingesteld. Maar toen verdween de set langzaam naar de achtergrond en nam de muziek de overhand.
Potverdorie zeg! Zo snel had ik die impact niet verwacht. Misschien dat Caspar’s lyrische introductie me er min of meer bouwrijp voor had gemaakt, maar ik durf echt wel te zeggen dat ik met mijn jaren ervaring in dit vak redelijk ongevoelig ben geworden voor ‘expectation bias’. Misschien komt het door mijn ervaring met het bezoeken van kleine jazzconcerten, waar doorgaans onversterkt wordt gespeeld en de muzikanten zelf voor de onderlinge balans moeten zorgen. Een ambacht op zich, net als het vastleggen ervan – hier dus door de grote Rudy van Gelder. De dynamiek van deze oude opname was adembenemend, en met name de contrabas (Paul Chambers) had een klank die ik uit eigen ervaring goed ken. Niks hoge resolutie en veel vingergeluid op de snaar en op de toets, maar mooi rond en houtig, als een natuurlijk fundament.
Tijd voor iets geheel anders. Caspar legde een schijfje van de Armeense duduk-speler Djivan Gasparyan in de speler. Zijn album I Will Not Be Sad In This World, dat oorspronkelijk in 1983 in Rusland uitkwam op het staatslabel Melodiya, maar in 1989 internationaal beschikbaar kwam via het Opal Records label van Brian Eno, bevat acht Armeense volkswijsjes die door Gasparyan zijn bewerkt tot solostukken. Helemaal solo speelt hij overigens niet, zijn landgenoot Vachagan Avakian speelt – eveneens op de duduk, een blaasinstrument met twee rieten dat qua speltechniek een beetje op een hobo lijkt maar totaal anders klinkt – een continue ‘drone’ waaroverheen Gasparyan zijn immens melancholieke en zeer aangrijpende melodieën preludeert.
De natuurlijke timbres van de twee instrumenten smolten prachtig samen en de natuurlijke galm van de Melodiya opnamestudio was er perfect mee verbonden. De opgestelde set liet alles horen, maar drong zich geen moment op. Geen sprake van valse resolutie door opgefokte hoge tonen, maar hoge, zeer indrukwekkende transparantie. Bij deze set gaat het duidelijk niet over een microscoop die op de opname wordt gericht, maar over het delen van intensiteit en beleving. Dat zei althans het kippenvel op mijn armen me.
Nog een aantal heerlijke tracks volgden: Oscar Peterson die ‘requests’ speelde (You Look Good To Me) en Marcus Miller (Lonnie’s Lament) die werkelijk putdiepe lage tonen uit zijn bas liet knallen, maar omdat de tijd een beetje begon te dringen – die waren we ‘even’ vergeten door de muziek – sloten we de luistersessie uiteindelijk af met twee spectaculaire stukken van Jonian Ilias Kadesha & CHAARTS Chamber Artists, een tip van een cello-spelende muzikale vriend van Caspar.
Eerst het Allegro uit het Vioolconcert in D Majeur RV 208 “Il Grosso Mogul” van Antonio Vivaldi, waarbij de brisante speelstijl met veel kracht en dynamiek een echte uitdaging voor het systeem vormde. En geen krimp…
Maar toen kwam nog het Concerto for Violin, Strings, Lute and Percussion “TYCHE”, van de hedendaagse Italiaanse Cellist en componist Giovanni Sollima, door hetzelfde ensemble en Kadesha in de leidende rol op viool. Een stuk met een enorm dynamisch bereik, dat veel stille passages bevat waarin heel veel ruimte is voor de textuur van de viool van Kadesha (die dan weer zacht en ijl klinkt, dan weer in woeste Spiccato techniek losbarst, waarbij de stok over de snaren ‘danst’ om korte, snel opeenvolgende staccato noten te spelen). Een uitdagende compositie, dat zeker, maar wat een schitterende transcriptie, en het systeem wist een ongelooflijk mooi inzicht te bewaren, nergens liep het beeld dicht, zelfs niet op het vrij hoge volume waarop we luisterden.
Toen ik na een verrassende maar oprechte knuffel van Caspar in de auto stapte en langs de lommerrijke rand van Buren richting de snelweg reed mijmerde ik na over de bijzondere ervaring die ik deze ochtend had. Dat Caspar ‘het vak’ anders benadert dan bijna iedereen in de vaderlandse branche wist ik al, want we kennen elkaar al langer, maar dat hij er, na alle zakelijke perikelen en omzwervingen van de afgelopen (bijna) twintig jaar, nog steeds op dezelfde wijze en met volle overtuiging zo in staat bewijst volgens mij dat zijn unieke stijl geen aangenomen pose is, of een marketingplan, maar een verlengstuk van hemzelf. Hij kán niet anders, maar hij wíl ook niet anders. Als die pure en oprechte benadering je ligt ben je, wanneer je eenmaal bij Audio-Life in Buren bent binnengelopen en er wat hebt gekocht, een klant voor het leven. Of een vriend voor het leven, wanneer je er, zoals ik, niet komt om te kopen, maar om het verhaal te horen.
Geschreven door: Max Delissen van HiFi.nl
Bij Audio Note zijn ze opgetogen over de nieuwe Oto SE 35. Na 30! Jaar een nieuw model. Wie doet het ze na? In ieder geval niet Marantz, Accuphase, Luxman of enig willekeurige leverancier van audio apparaten. De cyclus van vernieuwen is toch ronduit treurig te noemen. Een levenscyclus van 3 jaar wordt veel gevonden en 5 jaar is hoogst zeldzaam. De honger naar nieuwe specs, eindeloze zogenaamde verbeteringen, of erger “revolutionaire” verbeteringen zijn vrijwel altijd een manier om én de prijs omhoog te gooien én met meestal nog goedkopere rommel onderdelen een versterker te bouwen. Het commerciële domein in al zijn lelijkheid met als resultaat dat het apparaat dat je kocht zo goed als waardeloos is geworden en de opvolger nog minder klinkt dan het model ervoor. Sorry maar dat moest ik even kwijt.
Zo niet bij Audio Note. Het huidige model klinkt nog steeds fantastisch en helaas is ook Audio Note duurder geworden maar een Oto op een paar E luidsprekers en basale draaitafel, het klinkt zo goed. Het nieuwe model is daadwerkelijk opnieuw uitgevonden. Nieuwe betere voeding en voedings circuit en herziening van het technisch ontwerp maken de nieuwe Oto in potentie een versterker die beter zal klinken dan de gemiddelde 300B versterker. Wij hebben zowel de Oto Phono SE signature als de Oto Phono SE Silver signature besteld een zullen uitvoerig verslag doen zodra deze bij ons een klein beetje is ingespeeld.
Zier hier het artikel van Andy Grove: Deeper Dive with Andy Grove
De meeste musicologen zijn het erover eens dat Puccini’s werk getuigt van groot meesterschap. Toch is hem verweten dat hij vulgair zou zijn, doordat zijn streven naar hoogdravendheid vaak de indruk geeft van zinloze en goedkope emotie. In deze kritiek zit mogelijk een kern van waarheid, maar een verklaring kan het feit zijn dat Puccini een kind was van het decadente fin-de-siècle.
De Puccini SACD speler doet zijn naam in al die opzichten eer aan. Gemaakt voor de decadentie van de 21e eeuw, inspelend op de vulgaire smaak van de snelle audiofiele bevrediging. Hij lijkt indrukwekkend, maar is hoogdravend in zijn gedetailleerdheid door een torenhoge resolutie. Met zijn ultragladde uiterlijk een must have voor ieder nieuw-geld interieur!
Er is geweldig nieuws uit Zwitserland. Na jaren van onderzoek heeft Audio Consulting een nieuwe trafo ontwikkeld, die nog beter – lees: muzikaler- is dan zijn voorganger. Wij hebben het geluk gehad deze te mogen beluisteren. Meer diepte in het geluidsbeeld, met diepzwarte en verstilde natuurlijke klankkleuren. Er is voor ons eigenlijk -nog steeds!- geen fatsoenlijk muzikaal alternatief voor Audio Consulting. Ongelofelijk eigenlijk…. De reden: deze trafo laat nog meer dan zijn voorganger de microdetails horen die de muziek datgene geeft wat je hoort als je in de zaal zit.
Of je nu een digitale bron of versterker koppelt aan een Audio Consulting, je zult versteld staan van de impact. Kom en vergelijk, drink een koffie en verbaas je. Beter wordt het niet, écht niet….
Beschikbaar in een 3000 VA 5000 VA en 10.000 VA variant.
Prijzen:
€ 4650,- 3000 va
€ 5980,- 5000 va
€ 9350,- 10.000 va
Voor de meest actuele prijzen, neem dan graag contact met ons op!
Zie ook:
Audio Consulting Boek een Demo , prijzen en bestellen
EN
Hifi.nl heeft een bezoek gebracht aan onze winkel. Daar is een heel inspirerend en mooi verslag van gemaakt en gepubliceerd. Wij zijn er erg blij mee.
Nieuwsgierig? : Lees HIER het verslag van de Hi-visit aan Audio-life
De TRPTK kabel vergelijking 2023 is nu live!
Maken verschillende kabels écht een verschil? Luister zelf en help TRPTK om het antwoord te vinden!
Hoe werkt het?
TRPTK heeft testopnames gemaakt met een geweldige zanger/Ud speler en een percussionist.
Er zijn 5 x 2 takes gemaakt waarbij tussen de eerste en tweede takes van Interlink werd gewisseld. Als microfoon (in vaste opstelling) is gebruikt
Er is gebruik gemaakt van 2 types -gebalanceerde- interlinks, elk met een exact gelijke lengte van 10 m:
Één standaard microfoon kabel van een paar euro per meter en 1 High-End kabel van hoge kwaliteit en overeenkomstige prijs.
Kan je het verschil horen? Doe je mee? Je ervaringen en input worden erg gewaardeerd.
Meedoen ? Klik dan op deze link : TRPTK Cable Comparison 2023 waarin verdere uitleg volgt (Meerdere afluisterformaten in verschillende resoluties beschikbaar, zodat als je DAC dat ondersteunt, je in de hoogst mogelijke resolutie kan luisteren!
De kabels zijn dus een “black box”.
Verdere gebruikte apparatuur:
Onder de deelnemers wordt door TRPTK een “One-Year TRPTK Member Pass” met resolutie naar keuze verloot!
Er is goed nieuws van Audio Note! Na lange tijd worden binnenkort 2 beroemde Luidsprekers van Audio Note, de AX One en de AX Two, opnieuw leverbaar. Voor wie de luidsprekers niet kent: Het zijn Monitor Luidsprekers: compacte tweeweg modellen.
Audio Note zou Audio Note niet zijn als, waar mogelijk, op deze speakers niet nóg verdere verbeteringen zouden zijn doorgevoerd. In plaats van de modellen simpelweg weer in productie te nemen zijn belangrijke verbeteringen en wijzigingen toegepast. Zo is de kastconstructie verder verbeterd. Ook zijn de cross-over filters van nog mooiere componenten voorzien en aangepast aan de nieuwe, verbeterde, drivers.
De Audio Note AX One weegt vijf kilogram, heeft een efficiëntie van 87 dB/W/m en is uitgerust met een kleine 3/4-inch dome-tweeter en een 5-inch woofer met papieren conus. De basreflexpoort zit aan de voorkant. De iets grotere Audio Note AX Two weegt zeven kilogram en heeft een hoger rendement van 89 dB/W/m. De AX Two gebruikt dezelfde tweeter als zijn zustermodel, maar een grotere 6-inch mid-bass driver, die op zijn beurt wordt ondersteund door een baspoort die bij dit model aan de achterzijde is geplaatst.
Binnenkort te beluisteren bij Audio-Life
Prijzen (onder voorbehoud):
Audio Note AX One € 2.450
Audio Note AX Two € 3.590
Voor de meest actuele prijzen, neem dan graag contact met ons op!
Al jaren volg ik Oswalds Mill Audio. En achteraf begrijp ik niet dat we met dít zo specifieke merk niet véél eerder zijn begonnen. Heel soms is apparatuur, of zijn luidsprekers, zó bijzonder, zó ongelófelijk mooi dat je er (bijna) niet aan durft te denken dat zoiets moois bij ons in de winkel zou kunnen staan.
Maar óok wist ik dat er uiteindelijk geen ontkomen aan was. Te veel verbindingen hebben we met die geweldige club geluidsfanaten uit Pennsylvania. Want de eerste contacten met de eigenaren waren nog ver voor het bestaan van OMA. Ikzelf studeerde nog….. Dat zoveel jaren later OMA of Oswalds Mill Audio bij ons te horen en te zien zou zijn, is vanuit dat perspectief eigenlijk de normaalste zaak van de wereld. En even kort door de bocht, het zijn de mooiste speakers en het is de beste apparatuur die ik ken. Goed ook om te weten: de luidsprekers worden geproduceerd in kleine aantallen.
Onze vaste lezers weten wel dat wij groot fan zijn van het oude en gerenommeerde Western Electric. De Field-Coil luidsprekersunits, de oude buizenversterkers -dus niet de Western Electric spullen van heden ten dage welteverstaan- , ze zijn ronduit betoverend. Dat geldt zelfs en ook voor sommige van de oude Western Electric bekabeling. Daar kan geen dubbel Quad Mega Kwantum 3.0-kabel tegenop. Helaas voor de markt…, maar hoera voor de muziek!
Fleetwood, het wat betaalbaarder, alternatieve merk van OMA, speelt met de DeVille bij ons de sterren van de hemel: totaal muzikaal. Geen discussies meer over te veel of te weinig laag, geen lange gesprekken meer of het hoog nu wel of niet te nadrukkelijk of penetrant is. Over hetgeen dat écht goed is bestaat geen meningsverschil: Nooit.
Jonathan Weiss, oprichter van OMA heeft het allemaal voor ons uitgezocht. Wij hopen de komende jaren nog veel met deze fantastische mensen en hun apparatuur te mogen doen. Want één ding weet ik zeker: beter dan dit wordt het niet. Bij lange na niet…
Caspar Bunge – CEO Audio-Life
Zie ook:
Op Hifi.nl is een prachtige recensie verschenen over de luidspreker waar wij ook heel enthousiast over zijn, de Harbeth M40.3 XD
Lees HIER de recensie op Hifi .nl
Deze geweldige luidspreker beluisteren? Bezoek onze show op 8 en 9 december 2022.
Met trots laten wij weten dat Audiolife met onmiddellijke ingang dealer is van Final: fantastische elektrostatische luidsprekers van Nederlandse bodem !
Elektrostatische luidsprekers werden ontwikkeld op basis van patenten van General Electric uit 1934 en Arthur Janszen uit 1953. In die jaren was er geen omvangrijke hifimarkt voor consumenten, hoewel bedrijven als bijvoorbeeld HMV, Decca, Pathé en Edison platenspelers (78-toeren) bouwden voor consumenten thuis en zelfs voor portable gebruik. Maar: radio-ontvangers, luidsprekersystemen en buizenversterkers zijn oorspronkelijk van professionele afkomst en waren grotendeels het ‘speelgoed’ van radio-amateurs en technisch onderlegde consumenten. Bedrijven als Leak, Rogers, Marantz en McIntosh leverden zeker ook producten voor de huiskamers, maar voor die tijd waren dat dure items en er was geen sprake van een massa markt. De productie voor huiskamergebruik zoals wij dat vandaag de dag kennen, begon vanaf het einde van de jaren vijftig vorm te krijgen en explodeerde vanaf de jaren zeventig toen er zeer veel producten uit Japan kwamen. De elektrostaten uit de fifties werden vooral gebruikt door professionals en echte muziekliefhebbers. Dat laatste is nog steeds zo. Final gaat daar, met de nieuwe modellen, een belangrijke bijdrage aan leveren.
Bij Audiolife zijn we erg enthousiast over de muzikale kwaliteiten van de Aurender streamers. Of het nu om de wat lager geprijsde of om de absolute topmodellen gaat, in alle gevallen is er sprake van grote muzikaliteit in de weergave. Ook de bediening met de zeer intuïtieve Aurender App is gemakkelijk en van top-niveau.
Er zijn nieuwe, heel lovende, recensies verschenen over Aurender muziek streamers. In Australian-Hifi een recensie van de Aurender A 30. (Een geweldige muziek server, streamer & cd-ripper, hoofdtelefoon versterker en DAC in 1)
In Hifi Choice is de eenvoudiger, maar ook heel muzikale N200 (Een transport-netwerkspeler zonder DAC, uit te breiden met SSD interne opslag) heel goed bespoken. Voor elk wat wils…. Hieronder kan je de uitgebreid recensies op je gemak lezen.
Lees HIER de recensie van de Aurender A 30 (Australian Hifi)
Mooie en uitgebreide review op Hifi.nl :
” Audio Note bij Audiolife! ”
Hifi.nl is bij ons op bezoek geweest. Resultaat: een inspirerende review over Audio Note en de visie van Audiolife op Audio Note en de langdurige band die Audiolife met dit prachtige en zo muzikale merk heeft. In deze review speciale aandacht voor de ” level 2/3″ set van Audio Note, die is opgebouwd uit:
AN-E HE (High Efficiency) speakers, AN-Oto SE Signature geïntegreerde versterker (EL84 – parallel single ended), AN-CDT 2 cd-loopwerk , AN-DAC 3.1 (Balanced). AN-Isis bekabeling
Lees HIER de Hifi.nl recensie over Audio Note bij Audiolife!
We wensen je veel leesplezier!
